EDO (u) 4

- VAN ONZE VERSLAGGEVER: RIEN RASINK -

Zaterdag 26 november stond de uitwedstrijd tegen Rivierwijkers op het programma. Bekende tegenstander, omdat we deze jongens ook in de bekercompetitie zijn tegen gekomen. We hadden goede vertrouwen in deze wedstrijd, want een maand geleden hadden we op hetzelfde tijdstip en veld gewonnen met 2-5. Ook een directe concurrent op de ranglijst dus een belangrijke partij die wel gewonnen moest worden.

De aanloop naar deze partij ging weer lekker stroef waardoor we onze aanvoerder weer met enige kopzorgen hebben laten opstaan. Vrijdagavond bleek dat we met 11 man konden starten en dat onze ambitieuze scheidsrechter later kwam, omdat hij nog wat pepernoten moest bakken voor de Sint. Helaas begonnen we uiteindelijk maar met 10 man, omdat onze keeper de dag ervoor zijn kamasutra boek weer uit de kast had getrokken en erg veel last had van zijn rug. Pieter gaf het goede voorbeeld en nam de rol over op de doellijn, NAMENS HET HELE TEAM BEDANKT HIERVOOR!
We begonnen dus met 10 man bij de aftrap en gingen maar als vanouds met 3 verdedigers spelen. Carel op links, Emile in het midden en Thijs op rechts. Het middenveld was bezet met Boje, Tom, Jaron en Rien en 2 aanvallers Jasper en Thomas.

Ondanks dat we met een man minder begonnen hadden we de tegenstander wel al snel onder controle. Iedereen stond goed en we begonnen sterk. De eerste kansen waren voor ons en het eerste doelpunt viel al snel. Pieter zag de ruimte aan de rechterkant bij Rien, Jasper bood zich goed aan, Thomas ontving de bal netjes in zijn voeten, door één geniale beweging draaide Thomas weg van zijn tegenstander en was het één tegen één met de keeper. De keeper werd uitgespeeld en Thomas had vrij doel, 0-1 voor EDO. De volgende kans volgde al snel. Tom kwam de bal maar weer eens halen en besloot een aanval op te zetten door het midden, de bal ging goed rond en kwam aan de rechterkant bij Thomas, die zag de doorgelopen Tom bij de tweede paal, door een goede voorzet van Thomas kwam de bal bij Tom maar helaas schoot hij de bal op de paal. Nog steeds geen kans voor Rivierwijkers en EDO had er zin in. De volgende aanval werd maar weer eens opgezet. Rien kreeg de bal weer in de voeten en zag Thomas randje zestien goed aanbieden, na de aanname werd Thomas voor de zoveelste keer neer gehaald, vrijetrap voor EDO en Emile eiste de bal op. Muurtje werd goed gezet maar niet goed genoeg, Emile schoot via de muur waardoor de bal van richting werd veranderd en de 0-2 was een feit. Nog steeds geen antwoord van de tegenstander en EDO ging maar op zoek naar het volgende doelpunt. Thomas krijg de bal in de loop (volgend mij van Tom) en maakte een aantal meters richting doel. Weinig mensen voor dus Thomas schoot randje zestien richting lange hoek, geen zuiver schot maar goed genoeg voor de 0-3. Onze koekenbakker was in de tussen tijd ook gearriveerd en we stonden eindelijk 11 tegen 11. Uiteindelijk antwoord van Rivierwijkers. EDO kreeg de bal niet weg uit de eigen zestien en de bal werd met moeite binnengehouden aan de linkerkant, hier volgde een mislukte voorzet richting eerste paal waarbij Pieter dacht deze wel even te kunnen vangen. Helaas keek Pieter in de zon, zat zijn broekje tussen zijn billen, waren zijn handschoenen te glad en de bal te nat waardoor de bal uit zijn handen glipte en zo over de lijn belande. Helaas... maar dat kan iedereen gebeuren. 1-3 de rust in niks aan de hand!

Na een warm kopje thee was het tijd voor de tweede helft. Het ging goed dus geen reden voor aanpassingen. Rivierwijkers hadden een goede peptalk gehad want ze begonnen erg getergt en met volle enthousiasme aan de tweede helft. Misschien kwam het ook wel omdat wij tegenwind hadden. De tegenstanders hadden ons snel onder druk en wij kwamen er maar moeilijk uit. Ondanks de druk kwamen er niet hele grote kansen maar de aansluitingstreffer werd wel gevonden, niet door hun maar door ons zelf. Door een rush van één van de tegenstanders en de bal die maar moeilijk onder controle werd gehouden kwam de bal wel steeds dichterbij ons doel. Helaas kreeg onze achterste linie de bal ook niet weg en door een ongelukkig moment werkte Carel de bal achter Pieter en had de tegenstanders hun aansluitingstreffer gevonden. 2-3 als nog geen reden voor paniek. De tegenstanders werden hierdoor nog gretigger en hadden de hoop dat ze ook nog de gelijkmaker konden vinden. EDO bleef proberen en plots had Boje vrije doortocht naar het doel, alleen werd onze aanvoerder goed neergehaald en waarom de scheids niet floot is voor ons nog steeds een raadsel. De hoop voor de tegenstander werd vervlogen door een handsbal en wij kregen naar wat aarzeling van de scheids een penalty. Jasper achter de bal en 2-4 voor EDO. Wederom wat extra lucht en ruimte in het scoreverloop. Helaas werd die ruimte al snel kleiner gemaakt omdat een nogal bonkige spits een doelpunt maakte achter zijn stambeen wat hij ook nooit meer in zijn leven voor elkaar gaat krijgen. Wederom de voorsprong verkleind maar nog steeds één doelpunt voor (3-4) en nog een minuut of 10 te spelen. Een mislukte aanval van EDO werd verwerkt tot een hoekschop. De combi tussen Emile en Tom had deze wedstrijd nog niet plaats gevonden dus daar was het dan wel weer tijd voor. De goede corner van Emile werd hard, fraai en hoog in het doel verwerkt door Tom en de 3-5 voor EDO stond weer genoteerd. Met nog een paar minuten te spelen kreeg we toch nog een tegendoelpunt om onze oren. Een vrije trap (of schot) kwam op de binnenkant van de paal en werd binnen getikt door de bonkige spits van Rivierwijkers. Helaas voor hun te laat want na een aantal minuten daarna werd er afgefloten en had EDO de concurrentiestrijd gewonnen met 4-5.

David....Bedankt voor het vlaggen!

Lees verder | Auteur: David | 29 november 2011 | 0 Reacties

EDO 4 - Voorwaarts 4

- VAN ONZE VERSLAGGEVER: BOJE BLANKEN -

Ondanks de relaxte vrijdagavond met een beetje vi en veel the voice hing er deze ochtend (05-11-11) toch een beetje een gespannen sfeer in huize Blanken.. Papa was een beetje zenuwachtig voor de match die eigenlijk niet anders dan gewonnen moest worden. Jilt begon de dag kotsend.. en mama mocht uitslapen maar dat lukte niet wegens een kots-kind die per se door mama getroost wilde worden (terecht).. Al met al niet de ideale voorbereiding en dat terwijl captain Blanken zo veel plezier had gehad in het bedenken van de opstelling.
Wegens het niet komen opdagen- al dan niet op tijd aangegeven- van sommige spelers (Deevid, Jasper, David) en het te laat komen van anderen (Thijs, Rien) verliep ook de warming up niet zoals gedacht.. Echter dat mocht de pret niet drukken.. we speelden immers tegen de fucking nr. laatst! Althans.. zo werd gedacht.. Die gingen er hoe dan ook met boter en suiker in.. ondanks het ontbreken van onze sterkeeper (bedankt voor het vervangen Peter!) en de 2 weken 'rust' lees: het onderbreken van de goede flow door iets onzinnigs als een weekendje Brugge.. Nee dit zou een heerlijk wedstrijdje worden.. en dan zat het weer ook nog eens ontzettend mee!
De opstelling die bedacht was zag er niet helemaal zo uit.. toch werd er als volgt gespeeld:

Peter.. op doel..
Pieter.. rechts achter..
Thijs.. centraal in de verdediging..
Died.. Beckenbauer..
Carel.. links achter..
Jaron.. rechts half..
Bien.. stofzuiger..
Tom.. 10..
Remmie.. links half..
Thomas.. spits..
Pascal.. spits..

Emile op de bank? Jaaa Emile op de bank.. We moeten immers tegen een minder sterke tegenstander.. en zo kan Emile ook aan zijn wisselbeurt komen (na 3 seizoenen) en eens oefenen met vlaggen.. Tevens.. zo had de coach bedacht.. als we dan zo met 2-0 voor staan dan kan Emile het wellicht eens proberen op de Beckenbauer positie.. of gezellig.. links half? Het zou allemaal anders lopen..

De coach vond de tegenstander er sterker uitzien dan dat hun vermeende positie op de ranglijst deed vermoeden.. Maar goed.. uiterlijk zegt natuurlijk niet alles..
Al snel was duidelijk hoe de tegenstander zou spelen.. en dat zij een stijl hanteren die ons niet zo goed ligt..:eerst schoppen dan voetballen.. Zo konden onze technisch vaardige spelers amper meedoen in het spel omdat ze elke keer onder de zoden werden gestopt.. de scheids besloot hier slechts sporadisch wat aan te doen.. poeh.. het zou een zware middag worden..

Na enkele minuten kregen we de eerste corner tegen.. Gezien het fysiek van de tegenstanders zouden we het daar best wel eens moeilijk mee kunnen hebben.. dit bleek een understatement..
Een corner vanaf rechts (voor de keeper) hoog indraaiend... De keeper blijft staan... de bal draait in een keer het doel in! Gelukkig staat Remco op de lijn om de bal met een beetje hulp van de arm uit het doel te houden.. gelukkig stond de scheids toen ook al op 50 meter afstand (iets wat hij de hele wedstrijd vol zou houden).. dus hij zag het niet/ wilde het niet zien.. Daar komen we goed weg!
Enkele minuten later (ik gok zo rond de 15 minuten).. wederom een corner voor de tegenstander.. wederom dezelfde plek.. wederom de zelfde manier van nemen.. wederom over de keeper heen.. helaas staan 3 man te kijken hoe een nogal vrijstaande manspersoon de bal lekker inkopt.. 0-1.. oei..

Kregen wij kansen? niet echt als ik het me goed herinner.. wel kansen op kansen.. maar niet iets wereldschokkends waar ik nu bij kan als ik in mijn geheugen graaf..

Na 20 min. trok Binoth het niet meer.. Hij moest gewisseld worden.. jammer maar helaas.. het weekendje waar hij uitblonk in de 2 vs 2 kreeg geen daverend vervolg.. Rien kwam er in op rechts en Jaron schoof door naar centrum..
We gingen iets beter spelen.. maar tot grote kansen kwam dit niet.. nope.. een scorebord journalist zou zelfs zeggen dat het alleen maar erger werd.
Men zegt wel eens dat aangeschoten wild raar kan reageren en daarom vaak nog gevaarlijker is dan gezond wild.. Zo is het ook met Carel.. Carel begon niet fris aan de wedstrijd.. en als het lichaam niet helemaal meewerkt kunnen er soms ook rare ideeën ontstaan in het hoofd.. Een op het oog niets-aan-de-hand-situatie kreeg zo desastreuze gevolgen.. dik ik het hier een beetje aan? Ja..een beetje.. maar toch..
Died speelt de bal op Carel.. Carel staat er niet helemaal lekker voor en er stormt een woeste houthakker in het groen-zwart op hem af.. Wat doe je dan? Een balletje-achter-het-standbeen-passeer-beweging natuurlijk! (heb ik van horen zeggen). Dit had niet het gewenste resultaat.. de houthakker pakte de bal af.. liep richting doel en scoorde (wellicht gaf ie hem nog af.. resultaat is hetzelfde)... 0-2.. kut..
Na deze mentale klap begon Carel zijn fysiek te voelen en hij vroeg snel een wissel aan.. Emile nam het over..

Er volgte nog wat kansjes over en weer maar echt gevaarlijk werd niemand.. kort voor rust wisselde de coach zichzelf voor Passie (die zijn laatste wedstrijd speelde voor zijn vertrek naar China).. maar zoden aan de dijk zette dit niet die laatste 5 min. Rust.. 0-2 achter..

Het gebruikelijke tafareel in de kleedkamer.. 'we kunnen ze hebben'.. 'ze kunnen er niets van'.. 'ze kunnen alleen schoppen' .. 'als we snel de 1-2 maken dan hebben we nog alle kans'.. 'we moeten meer tikken' etc. etc.

Kort na rust kwam Binoth weer in het veld.. Remco moest gewisseld worden aangezien hij een match te fluiten had.. daarover later (iets) meer..

In de eerste helft van de 2e helft was het veel geschop, geklaag, gejammer en maar weinig voetbal... Geen van beide teams kwam er echt lekker uit.. toch werd het nog 0-3 na wederom een corner.. mooi genomen.. strak richting rand 16 en vandaar een schitterende pegel laag in de hoek.. onhoudbaar.. wel 0-3.. wedstrijd gespeeld.. althans dat dacht ik.. Pascal kwam er in voor Jaron..Binoth schoof weer naar het centrum.. Boje ging op links half spelen..
Ik was blijkbaar niet de enige die dacht dat het nu wel gespeeld was.. De tegenstander dacht er al te zijn.. en Edo gooide de schroom van zich af.. ging achterin 1 op 1 spelen.. waardoor Died nu definitief op het middenveld terecht kwam.. Kort na de 0-3 was het Tom die vanaf het middenveld (na bassist van Boje) opstoomde en pardoes de keeper (na 3 man uitgetikt te hebben) passeerde. zozo.. 1-3 en de eerste van Tom deze competitie.. toch lekker.. maar dat was nog niet alles want niet lang daarna een corner van Emile.. en zowaar.. een eigen doelpunt (lekkere bassist Emilie).. 2-3 met nog 8 minuten te spelen!
De druk op Voorwaarts begon toe te nemen.. maar echt grote kansen leverde dit niet op.. helaas.. het zou blijven bij 2-3.. kut en klote.. Maar hopelijk wel leerzaam voor een ieder..
Ondanks de 2-3 nederlaag tegen de vermeende nummer laatst (die toch boven ons bleek te staan wegens winst op vv Montfoort wtf!? klopt dit?) was het na de wedstrijd onder het genot van een biertje en een plezierige wedstrijd van het 5e, waar Remco lekker aan het fluiten was (1x geel 1x rood en meerdere verkeerde ingooien) toch nog een gezellige middag..

tot zover.. ik ga voor de tweede keer vandaag de kots van Jilt van de bank schrapen.. arm kindje..

Lees verder | Auteur: David | 07 november 2011 | 0 Reacties

Rivierwijkers 3 - EDO 4 Bekerwedstrijd

- VAN ONZE VERSLAGGEVER: DIEDERIK VAN DER WIELE -

De laatste bekerwedstrijd van Edo dit seizoen. Waar ging het eigenlijk nog over? Beide teams hadden geen kans meer om door te bekeren. Toch ging deze wedstrijd weldegelijk ergens over. Dit zou de eerste ontmoeting van drie ontmoetingen tussen beide teams dit seizoen worden. Rivierwijkers heeft nog niet echt gepresteerd dit seizoen in de 5e klasse en staan laatste. Edo heeft na een slechte start de eerste drie punten binnen gehengeld en lijkt zo goed op weg naar handhaving. Het ging dus wel degelijk ergens over, naast de eer zou dit een goede graatmeter zijn om te kijken hoe beidde team er voor staan in de competitie.

Het was een lekker voetbalweertje, het gras was nat en het sonnetje scheen, maar warm was het niet. Edo begon wederom met de Beckenbauer variant. Carel en Emile waren weer terug in de leukste linie, en Thijs en Died waren gebrand om hun tot dusver zeer succesvolle samenwerking voort te zetten. Op het middenveld stond Binoth verdedigend en Tom aanvallend, Remco links en Rien rechts. Boje en Thomas stonden in de spits.

Edo kwam goed uit de startblokken. Carel kwam ook uit de startblokken. De eerste de beste mogelijkheid die hij kreeg om op te stomen greep hij met alle ledenmaten aan. De motor was op volle gang en er werden nog flink wat Cakie kooltjes bijgegooid wat resulteerde in een sprint. The Deaconator ging zo hard dat z’n benen het niet meer bij konden houden. Hij verslikte zich in de sprint en eindigde in de fameuze hink stap nog een hink en de buik glij terwijl de motor nog na ronkt. Het was misschien een ietwat komische vertoning maar het betekende wel dat Cakie weer terug is van z’n blessure!.

Edo domineerde al snel, de verdediging stond goed en er werd prima getikt. Het duurde dan ook niet lang voordat Edo de score opende. Thomas speelde Boje goed in, die op zijn beurt Thomas weer aanspeelde. De zogenoemde Een-Twee, en dit was er een uit het boekje. Thomas wist dondersgoed waar de goal stond en prikte de bal beheerst in de verre hoek 0-1! Rivierwijkers duidelijk aangeslagen zakte na de goal nog iets meer in. Edo drukte het gas nog iets harder in en het niveau verschil tussen beidde partijen leek in deze fase wel erg groot. Vooral via de flanken Rien en Remco, met ondersteuning van de opkomende Emile en Carel dreigde Edo. In echte kansen resulteerde dit echter nog niet. Via de as wist men vaak de vrije man te vinden met name Tom speelde in deze fase erg goed. Thomas was het zat om te wachten op echte kansen en besloot er zelf maar 1 te creëren. Hij ontfrutselde de bal van de tegenstander halverwege de helft van Rivierwijkers. Thomas liep nog een paar meter richting goal alvorens hij de bal richting lange hoek krulde. De keeper strekte zich maar was kansloos op de inzet van Thom, een beauty 0-2!

Rivierwijkers leek duidelijk aangeslagen, Edo was erg content met zichzelf en besloot lekker achterover te leunen. Thomas mag naar de kant om de score beperkt te houden, Pascal werd zijn vervanger. Rivierwijkers kreeg wat meer de bal door de arrogantie van Edo. De verdediging stond nog wel maar kreeg iets meer werk te doen en soms moest er worden ingegrepen. Carel had zo’n momentje en legde de tegenstander halverwege de helft van Edo neer aan de rechter kant van het veld. Een terechte vrije trap, een klein krullig jongetje van Rivierwijkers stond achter de bal. Zijn teamgenoten zijn niet erg onder de indruk van deze jongen want er werd gezegd dat de bal de eerste paal nog niet zou halen. Het werd uiteindelijk een zwak indraaiende bal halfhoog richting 1e paal. Thijs in duel met z’n tegenstander kon de bal niet wegmaaien, en de inmiddels zacht stuiterende bal schoot onder z’n voet door en veranderde van richting. David rekende hier niet op en het balletje rolde tergend langzaam langs de eerste paal het doel in 1-2.

Edo herpakte zichzelf weer en begon weer te voetballen. De beckenbauer variant zorgde voor de nodige problemen bij de tegenstander. Het is natuurlijk ook lastig om met 2 man 3 man te verdedigen. Zo stond er vaak 1 vrij. Tom en Bien gunde Died de ruimte en waren beidde belangrijk in de op bouw. Er kwam nog een monster kans. Boje Pascal en Died kwamen met z’n drieën op twee man af dit moest uitgespeeld worden. Pascal speelde Died goed aan, Beckenbauer besloot echter om van afstand te schieten…. Duitser.

Het was rust.

En toen begonnen ze weer, Carel had eind eerste helft een nieuwe blessure opgelopen en was vervanger door Pieter. Edo begon direct weer met het betere spel. De slag op het middenveld werd in die fase beslist. Binoth had al een hele degelijke wedstrijd gespeeld maar was vooral in de tweede helft erg belangrijk. Bien schakelde z’n man uit en hielp ook nog mee met de opbouw. Daardoor kreeg Tom wat meer ruimte, die hij dan ook goed benutten. Een aantal gevaarlijke steekballen van Tom resulteerde in niks, een steekbal op Boje resulteerde in een kans. Boje bleek toch best wel snel te zijn en hield z’n man bekwaam van de bal om uiteindelijk met links in te schieten. Goeie assist, maar ook zeker goed afgemaakt. Toen was het eigenlijk wel beslist. Edo ging nog iets meer risico’s nemen en bleef aanvallend spelen, terwijl Rivierwijkers te vergeefs probeerde om een fatsoenlijke kans te creëren. Maar de verdediging stond als een huis, ondanks de aanvallende impulsen van de flanken en der Kaiser. Hiervoor waren vooral Bien, Biniman, Thijs Konings enzo verantwoordelijk.

Rivierwijkers gooide het nog even vol op de aanval, er werd nog een mannetje meer naar voren geschoven als laatste red middel. Hierdoor ontstond er nog meer ruimte op het middenveld voor EDO, en Rien werd verschillende keren gelanceerd over links. Rien was ietwat ongelukkig in de passing, of iemand anders nam een bal niet goed aan. In deze fase had Edo er nog drie moeten bij prikken. Een corner dan maar weer. Het is alweer even geleden dan Emile de Crajee special ten toon gesteld had met een doelpunt als gevolg. Het is echter nog veel langer geleden dat Thomas uit de corner raak kopt. Het balletje van Emile draaide heerlijk in en daalde precies goed. Thomas die besloten had om ruimte te maken voor een speler achter zich liep perfect en kopte uitstekend in 1-3. Het zou ook nog 1-4 worden Tom wou z’n goede wedstrijd bekronen met een goal en draaide goed weg om vervolgens beheerst het hoekje te kiezen. De keeper zag het gebeuren en kon de bal nog stoppen. Rien was er als de kippen bij om de rebound in te tikken 1-4. Tja en dan gebeurde er nog iets opmerkelijks. Een ingooi op eigen helft van Edo, Pieter wil het balletje terug spelen, maar de aanvaller van Rivierwijkers zit er goed tussen. Vervolgens maakt de aanvaller een goeie rush en tikt de bal langs Dave. 2-5

Toch knap van Rivierwijkers dat ze zonder een echte kans te creëren twee keer gescoord hebben. Edo terecht de winnaar, er zijn genoeg dingen om tevreden over te zijn en genoeg om te verbeteren. De bekkenbauer variant levert tot nu toe twee overwinningen op. Genoeg stof voor discussie komend weekend tijdens het uitje.

Lees verder | Auteur: David | 25 oktober 2011 | 0 Reacties